[admin]

Cukrzyca chorobą społeczną i cywilizacyjną.

O cukrzycy, jej przyczynach i sposobach zapobiegania mówi lek. med. Barbara Lańczyk-Wrona, specjalista chorób wewnętrznych, diabetolog

Co to jest cukrzyca?

To zespół zaburzeń metabolicznych, których konsekwencją jest względny lub bezwzględny niedobór insuliny, objawiający się przewlekłą hiperglike-mią (nadmiarem cukru we krwi) i glu-kozurią (obecnością cukru w moczu).

Czy we współczesnym świecie dużo ludzi choruje na cukrzycę?

Cukrzycę zalicza się do współczesnych chorób społecznych, ponieważ częstość jej występowania przekracza pewien pułap. Umownie przyjęto, że ów pułap to 1 proc. ogółu społeczeństwa. W Polsce na cukrzycę choruje około 1-1,5 min ludzi, w Europie - 3 do 4 proc. W Europie i w Polsce przyjmuje się, że 50 proc. stanowią przypadki cukrzycy znanej i zarejestrowanej (leczonej). Pozostałe 50 proc. to przypadki cukrzycy bezobjawowej, nie znanej (utajonej), a więc nie leczonej.

Wiele się obecnie mówi o tzw. chorobach cywilizacyjnych. Czy cukrzyca jest taką chorobą?

Cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną, tzn. że wszystkie czynniki, jakie składają się na współczesną cywilizację
eterminują wysoki standard życia, zwiększają częstość występowania tej choroby. Cukrzyca występuje u ludzi wszystkich ras, w każdym wieku, na wszystkich kontynentach.

Dlaczego insulina jest tak ważna dla naszego organizmu?

Insulina umożliwia wejście glukozy do komórek. Glukoza jest podstawowym paliwem w organizmie, niezbędnym do funkcjonowania każdej komórki (mózg, krwinki, szpik). Aby glukoza mogła być zużyta jako paliwo, musi wejść do komórki. Gdy insuliny jest za mało, albo gdy działa nieefektywnie, rozwija się cukrzyca.

Jakie są typy cukrzycy?

Rozróżniamy dwa główne typy cukrzycy. Typ pierwszy (dzieci i młodzież) charakteryzuje się bezwzględnym niedoborem insuliny, czyli stanem głodu komórkowego, przejawiającym się wzrostem apetytu. Mimo nadmiernego spożywania cukru, insulina nie zostaje w organizmie, przechodzi do moczu - powstaje tzw. cukromocz. Organizm traci duże ilości wody i soli, następuje ciężkie odwodnienie, osłabienie. Chory odczuwa ogromne pragnienie. Cukrzyca typu drugiego występuje po 40 roku życia, charakteryzuje się niedoborem insuliny.